تبليغاتX
Farvahar(nikouee)
Photobucket *( انساندوستی ) * ( گذری بر اندیشه ها )*


*( انساندوستی ) * ( گذری بر اندیشه ها )*

* تاریخ - هنر - شعر - فرهنگ - زندگی نامه - سخن ها - و ...*

 

نوبت وصل و لقاست نوبت حشر و بقاست

نوبت لطف و عطاست بحر صفا در صفاست

درج عطا شد پدید غره دریا رسید

صبح سعادت دمید صبح چه نور خداست

صورت و تصویر کیست این شه و این میر کیست

این خرد پیر کیست این همه روپوش​هاست

چاره روپوش​ها هست چنین جوش​ها

چشمه این نوش​ها در سر و چشم شماست

در سر خود پیچ لیک هست شما را دو سر

این سر خاک از زمین وان سر پاک از سماست

ای بس سرهای پاک ریخته در پای خاک

تا تو بدانی که سر زان سر دیگر به پاست

آن سر اصلی نهان وان سر فرعی عیان

دانک پس این جهان عالم بی​منتهاست

مشک ببند ای سقا می​نبرد خنب ما

کوزه ادراک​ها تنگ از این تنگناست

از سوی تبریز تافت شمس حق و گفتمش

نور تو هم متصل با همه و هم جداست

 

|

 

 

 آن باش كه هستی و آن شو كه توان بودنت هست.

                           ( رابرت لویی استيونسون)

 

اگر آفتاب را به نظاره بنشينی  سايه را توانی يافت.

                                             (هلن كلر)

 

رها سازخود را از آنچه مانع می شود

 آنی بشوی كه می خواهی .

                                        (ادموند اونيل )

 

پيروزمندان فاتحان لحظه هايند و شكوه لحظه ها

 را در كام فرصتها می جويند.

                                     (نانسی سيسمن)  

 

آسمان با ما همان می كند كه ما با مشعل میكنيم،

آن را برای خودش روشن نمی كنيم .

                                           (شكسپير)

 آگر خاموش باشی تا ديگــــران به سخــنت آرند

 بهتر كه سخن گویی تاديگران خاموشت كنند

                                          ( سقراط)

  اشتباه را محكوم كن ، نه آنكه اشتباه از او سر زده . 

                                       ( شكسپير)

 

مي توانی خورشيد را درون خود بيابی ،

 كافی است در تكاپوی يافتن آن باشی. 

                                 (ماكسول ماتند)

 

شاد ماندن به هنگامی كه انسان درگيروداركار

ملال آوروپرمسئوليتی است،هنركوچكی نيست.

                                         ( نيچه)

آدمها عوض می شوند و به هم خبر نمی دهند .

                                  ( ليلين هلمن)

 

چنان باش كه بتوانی به هر كس بگوئی

 مثل من رفتار كن .

                                        (كانت)

 

كسی به حساب می آيد كه ديگران را

 به حساب آورد.

                        (مالكم س . فوربس)

 

اگرتابه حال خود را نبخشيده ايد، چگونه

ديگران راخواهيد بخشيد.

                         ( دولورس هونوتا)

 

بكوش عظمت در نگاه تو باشد نه در

 آنچه بدان می نگری .

                                  ( شاندل )

 

حرمت اعتبارخود را هرگز درميدان

مقايسه خويش با ديگران مشكن

                         ( نانسی سیسمین )

 

اشخاصی كه نمی توانند ديگران را ببخشند،

 پلهايی كه بايد از آن عبور كنند را خراب می كنند.

                         (هربرت اسپنسر)

 

اگر دوستانی نتوانند گناهان كوچك يكديگر

 را اغماض كنند نخواهند توانست دوستی

 خود را به جايی برسانند.

                                  (لابروير)

 

برای دشمنانت كوره را آنقدر داغ مكن

 كه حرارتش خودت را هم بسوزاند.

                                 ( شكسپير)

 

اگر به حقيقت حال و درد كسی برسيم

و علت رفتار او را درك كنيم،

 خطاهای او را خواهيم بخشيد.

                             (جان كايزل)

 

بهترين انتقامها فراموشی و بخشش است.

                           (ديل كارنگی)

 

قلبی داشته باش كه هرگز سنگ را به خود نگيرد

 و احساسی داشته باش كه هرگز آزار دهنده نباشد.

                         (چارلز ديكنز)

 

 

|

 

 

 

 

 

سر خود را مزن اینگونه  بر سنگ

 

    دل دیوانه ی تنها دل ِ تنگ

 

منشین درپس این بهت ِ گران

 

   مدران جامه ی جان را مدران

 

مکن ای خسته در این بغض درنگ

 

   دل دیوانه ی تنها دل ِ تنگ

 

پیش این سنگ دلان قدر دل و سنگ یکی ست

 

   قیل و قال زغن و بانگ شباهنگ یکی ست

 

دیدی آن را که تو خواندی به جهان یارترین

 

   چه دل آزارترین شد چه دل آزارترین

 

نه همین سردی و بیگانگی از حد گذراند

 

   نه همین در غمت اینگونه نشاند

 

ناله از درد مکن

 

  آتشی که در آن زیسته ای سرد مکن

 

با غمش باز بمان

 

  سرخ رو باش از این عشق و سر افراز بمان

 

 

 

 

 

 

|

 

 

|

 

 

 

 

 

 
 
 
 
 
۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞

 

 

ـ اجازه نده آنچه در تملك توست ، مالك تو شود .

 

ـ سعی كن تجربه ات به اشتباه نينجامد زيرا كه تجربه زمانی

تجربه است كه فقط يكبارآن را انجام داده ای و اگر تكرار كردی

، آنوقت است كه نام خود را با اشتباه عوض می كند.

 

ـ غم هايت را جار نزن ، چون همين دردهای روزگار است كه تو را همچون يك خمير شكل مي دهد و بزرگت مي سازد .

 

نقطه ضعفهايت را نشان نده اما سعي كن آن ها را از بين ببری.

 

ـ هرگز فراموش نكن كه آن روح خدایی در وجودت ، همان عشق است و احساس ، كه اگر آن را همواره در زنديگت نداشته باشی ، هيچ چيز نداری. 

    

 ـ ما نمی توانيم ديروز را تغيير دهيم ولي مي توانيم فردايمان را با امروز بسازيم . 

            

ـ شايد نتوانيم دشمنانمان را دوست بداريم ولی ، می توانيم آن

ها را ببخشيم تا موجب يادآوری دردهای ما نشوند .

 

ـ اگر برای ديگران كاری انجام مي دهيد توقع نداشته باشيد از شما سپاسگذارباشد. چرا كه سرشت دنيا ناسپاس است .  

              

ـ تمرين پيمودن يك راه به بهانه هدفی اگر حتی آخرش نرسيدن باشد ، مرا رشد مي دهد و آماده ام می سازد برای پيمودن راهی بزرگتر و يافتن هدفي برتر !

 

ـ بهره ما از زندگی به اندازه عشقی است كه ايثار می كنيم نه به اندازه معشوقی كه بدست می آوريم .    

  

ـ عاشق واقعی كسی است كه معشوق خود را آزاد می گذارد تا خودش باشد . در عشق اجباری نيست . عشق يعني امكان انتخاب به معشوق دادن . برای آنكه كسی يا چيزی را بدست آوری رهايش كن  !

 

 

۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞

 

 
 
|

 

 

تو مرغ عشقی و در جانم آشيانه گرفتی

هزار گلشن دل را به يك بهانه گرفتی

 

مرا دليست كه هرگز به دلبری نسپردم

در اين خرابه ندانم چگونه خانه گرفتی

 

من آن كبوتر پروازی ام كه رام نبودم

مرا به دام كشيدی به آب و دانه گرفتی

 

به برق خشم براندی به ناز چشم بخواندی

ببين كبوتر دل را چه دلبرانه گرفتی

 

جوانه ها به دلم از نسيم عشق تو سر زد

شدی چو آتش و در نطفه ای جوانه گرفتی

 

بهای ناز تو جان بود اگر دريغ نكردم

در اين معامله هم بارها بهانه گرفتی

 

چگونه نام وفا مي بری كه از ره ياری

به ياد من ننشستی سراغ من نگرفتی

 

هزار مرغ غزل خوان به نام عشق تو پر زد

ميان آن همه بال مرا نشانه گرفتی

 

چو بلبلان بهاری ترانه خوان تو بودم

به صد بهانه ز من لذت ترانه گرفتی

 

بيا بيا كه پس از شِكوِه ها هنوز هم اي يار

تو مرغ عشقی و در جانم آشيانه گرفتی

 

 

 

 

|

 

 

 

 

 
 
 
  ۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞

 

 

بزرگ بود
 
 و از اهالی امروز
 
و با تمام افق های باز نسبت داشت
 
و لحن آب و زمین را چه خوب می فهمید
 
 
صداش به شکل حزن پريشان واقعيت بود
 
و پلک هاش مسیر نبض عناصر را به ما نشان میداد
 
 
و دست هاش هوای صاف سخاوت را ورق زد
 
 و مهربانی را به سمت ما کوچاند
 
به شکل خلوت خود بود و عاشقانه ترين انحنای وقت
 
خودش را برای آئينه تفسير کرد
 
 
 و او به شيوه باران پر از طراوت تکرار بود
 
 
 
و او سبک درخت میان عافیت نور منتشر شد
 
 
هميشه کودکی باد را صدا می کرد به چفت آب گره می زد
 
برای ما يک شب سجود سبز محبت را چنان صريح ادا کرد
 
 که ما به عاطفه ی سطح خاک دست کشيديم و مثل لهجه يک
 
سطل آب تازه شديم
 
 و بارها  ديديم
 
 که با چقدر سبد برای چيدن يک خوشه بشارت رفت.
 
 ولی نشد که روبروی وضوح کبوتران بنشيند
 
 و رفت تا لب هيچ
 
و پشت حوصله نورها دراز کشيد
 
و هيچ فکر نکرد
 
 که ما ميان پريشانی تلفظ درها
 
برای خوردن يک سيب چقدر تنها مانديم.
 
 
 
 
 ۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞

 

 
 

 

|

 


 

|

 

 

                               

 

 

چشم مستی که مرا شب همه شب می نگریست

 

صبح دیدم که به اندازه یک ابر گریست

 

کاش از روز ازل دوست نمی داشتمت:

 

زیر لب زمزمه میکردو مرا می نگریست

 

پا به پا کردم و در دل هوس ماندن بود

 

که تو گفتی سر درد سرم نیست مایست

 

آتش خشم پر از قهر تو میگفت : برو

 

جذبه چشم پراز مهر تو میگفت: بایست

 

کاش ای کاش که بی واهمه میدانستم

 

راز این چشم به خون خفته بیدار تو چیست

 

گل من بر تو چه رفته است که برروی لبت

 

دیگر آن خنده جادویی بی شائبه نیست

 

عاشقت هستم اگر چه هدفی بیهوده است

 

دوستت دارم اگر چه سخنی تکراری است

 

شعر من در قفس تنگ تکلف یک عمر

 

زندگی کرد ولی با نفس خویش نزیست

 

 

                                                        

 

|

                                       

       

                از ديرباز بشر به پديده عشق علاقه مند بوده است اما تـا امـروز

                تعريف دقيق و فراگيری از عشق كه بتــوانـد هـمه را قانع سازد

                ارايه نگرديده است. برخی معـتقدنـدكـه بـطـور غريزی عشق را

       می شناسند بنابراين اصلا زحمت تعريف كـردن آن را بـه خـود نـمی دهــنـد.

         امـادرسـالـهـای اخـيـر دانشمندان تـحـقـيـقـات گـسترده ای درباره عشق

              صورت داده و به يافته های بسيار جالبی نيز دست يافتـه انـد.

              از  جمله آنها مـيـتـوان به فرضيه: مثلث عشق اشاره كـرد.  

                اين فرضيه عشق را به سه مولفه تقسيم بندی مـيـكنـد:

                            صميميت ،شهوت(هوس) و٬ تعهد.

               هـمچنـيـن بـه واسـطه آزمـايشـات گـونـاگون تـفاوتهای ابراز

                   عشق در دو جنس مرد و زن مشخص گرديده اند.

          برای مثال مشـخص شده كـه زنـان در عـشـق بـه دوسـتی و منافع

            مـشـتـرك بـيـشتـر بـها می دهند و بـيـشتر از مـردها از حـسادت

            رنـج بـرده و وابـستگی بيشتری به فرد مقابل خود پيدا می كنند.

                در زيـر به سبـك های مـخـتـلف عشـق اشاره گرديده است:

 

         ۱ - اروس(EROS) : عشق شهوانی - عـشق بـه زيبايی - فاقد منطق -

                  عشق فيزيكی كه بواسطه جذابيت و كشش های جسمانی و

            يا ابراز آن بطور فيزيكی نمايان ميگردد همان عشق در نگاه نخست

                          با شدت آغاز شده و بسرعت فروكش ميكند.

 

             ۲- لودوس(LUDUS) : عـشق تـفننی - ايـن عشـق بـيـشتـر

              مـتعلق به دوران نوجواني ميباشد - عشق های رمانتيك زودگذر

                  - لودوس ابراز ظاهری عشق ميباشد - كـثرت گرا نسبت به

               شريك عشقی - به اصطلاح فرد را تا لب چشمه برده و تشنه

                       بازمی گرداند -رابطه دراز مدت بعيد بنظر ميرسد.

 

             ۳-فيلو(PHILO) : عشق بـرادرانـه - عـشـقـی كـه مبتنی بر

                  پيوند مشترك می باشد -عـشقی كـه بـر پـايـه یگانگی و

          هـمـكاری بـوده و هـدف آن دسـتـيـابی بـه منافع مشترك ميباشد.

 

      ۴- استورگ(STORGE) : عشق دوستانه - وابسته به احترام و

                 نگرانی نسبت به منافع مـتقابل - در اين عشق همنشينی و

            همدمی بيشتر نمايان می باشـد - صـمـيـمـانـه و متعهد-

            رابطه  دراز مدت است - پايدار و بادوام - فقدان شهوت.

 

         ۵- پراگما(PRAGMA) : عشق منطقی - اين مختص  افرادی است   

                كه نگران اين موضوع ميباشند كه آيا فرد مقابلشان در آينده پدر

                 يا مادر خوبی برای فرزندانشان خواهند شد؟ عشقی كه مبتنی

                بر منافع و دورنمای مشترك می باشـد - پـايـبند بـه اصـول

             مـنـطـق و خردگرا ميباشد - همبستگی برای اهداف و منافع  مشترك.

            6-مانيا(MANIA) : عشق افراطی - انحصارطلب، وابسته و

              حسادت برانگيز - شيفتگی شديد به معشوق - اغلبا فاقد عزت نفس -

                  عدم رضايت از رابطه - مانند وسوسه ميماند و ميتـواند

           بـه احساسات مبالغه آميز و افراطي منجر گردد - عشق دردسر  ساز -

                                         عشق وسواس گونه.

 

             ۷ -اگيپ(AGAPE) : عشق الهی - عشق فداكارانه و از خودگذشته-

                          عشق نوعدوستانه (تمايل انجام دادن كاری برای

                            ديگران بدون چشمداشت) - عشق گرانقدر .

 

              پژوهشها حاكی از آن ميباشد كه زنان بيشتر به عشق از نوع

             پراگما، استورگ و مانيا و مردان به لودوس و اروس گرايش دارند.

 

                           

 

|

 

 
          ۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞
 

 

 

 

                                  در آن شبی که برای همیشه می رفتی

 

                             در آن شب پیوند

 

                                    طنین خنده من سقف خانه را بر داشت

 

                     (( کدام ترس تو را این چنین عجولانه

 

                            به دام بسته تسلیم تن

 

                      --- فرو غلتاند؟!))

 

و خنده ها نه مقطع

 

                -- که آبشاری بود

 

                                    و خنده ؟!

 

                                                   "  خنده نه "

 

                قهقاه گریه واری بود

 

که چشمهای مرا در زلال اشک نشاند

 

 

                                   و من

 

                       به آن کسی

 

                                کز انهدام درختان باغ می آمد

 

                                         سلام می کردم

 

                            سلام مضطربم در هوا معلق ماند

 

                          و چشمهای مرا در زلال اشک نشاند.

 

 

        

 

 

                  ۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞۞

 

|

 

 


 
 
 
 
 
 
 
 
 

به پايگاه رايانه ای "سياوش اوستا" بزبان پارسی خوش آمديد
اگر روزها و ماهها به اين پايگاه بيائيد باز هم نخواهيد توانست هزاران برگ مطلب و ساعتها برنامه راديو وتلويزيونی را از نگر بگذراند

 هر از چندی به ما سری بزنيد...

ABBASI Hassan Siyavash AWESTA

English

Français 

سياوش اوستا و سرگذشت او سرگذشت فردوسی توسی
تماس با ماـ سفارش و حساب بانکی آخرين مقاله
ليست مجموعه آثار سياوش اوستا ديدار در پاريس
جوايز و نشانها ترور در پاريس
آلبوم عکسها از نو جوانی تا به امروز نيايشهای اوستائی
ليست آثار برای سفارش سالنامه ۷۰۲۷ آريايی
عکس با ياران جهانی تلويزيون مهر
نفوذ انديشه ها کيهان جهانِی
خطبه عقد و ازدواج بزبان عربی توهين بزرگی به شخصيت زن پيمان پيوند زناشويی بسبک آريايی
شهرفرنگ آريا هفت هزار
جوايز و نشانها شريعتی دروغ بزرگ
حسن عباسی قلابی منم آن فرح زيبا
سياوش اوستا در سنای فرانسه خيام و اين جهان فرسوده

وحشت جمهوری اسلامی از قلم سياوش اوستا حسن عباسی

آئين اوستا

 

حافظ رندشيراز
  کتابهای جنجالی

نامهاي تازي

راديو آوای ايران

اسلام سياسی

کتابهای جنجالی

دينداری و خردگرائی

کتاب قرآن سروده ای بسبک پارسی

نشرياتی به پاسخوری سياوش اوستا

کتاب آدم و حوا

گفتگوهای سياوش اوستا با ياران جهانی

 خدا را در خواب ديدم زار زار گريه ميکرد

گالری فتو 

 هويت ملی و تاريخ آريائی

 حساب بانکی

نمايشنامه همشهری



 

 

 
|

 

 

 

 

 

 

كلاف سرنوشت من
سر در گم ِ هميشه
طلسم ِ كور اين گره
يه لحظه وا نميشه
طناب ِ سرنوشت من
تنها پل عبوره
اما به بيراهه ميره
اون گرهی كه كوره
ديروز مسير قصه هام
يه جاده بود به خورشيد
امروز یه بيراهه شده
به شوره زار ترديد
از بود و از نبودم
دل كندم و بريدم
تا نيمه جون و خسته
به اين گره رسيدم
به من كمك كن ای عشق
اين گره رو وا كنم
به قيمت سقوطم
راهمو پيدا كنم
كلاف سرنوشت من
سر در گم ِ هميشه
طلسم ِ كور اين گره
يه لحظه وا نميشه
طناب ِ سرنوشت من
تنها پل عبوره
اما به بيراهه ميره
با گره ای كه كوره
نه پشت سر راهی دارم
نه راهی پيش رومه
اينجا نه آغاز ِ برام
نه راه ِ من تمومه
ببين كه جون ندارم
هميشه در تلاشم
نذار تو اين بيراهه
هستيم و من ببازم
به من كمك كن ای عشق
اين گره رو وا كنم
به قيمت ِ سقوطم


راهمو پيدا كنم

                         راهمو پيدا كنم......

 

 

|

 

 

همه منتظر ویکتورین بودند ولی ویکتور به دنیا آمد. قیافه ی زیبا  برادرانش را

 

 نداشت مادرش میگفت:وقتی به دنیا آمد به اندازه ی کارد آشپزخانه بود آن قدر

 

 نحیف بود که ماما اعلام کرد شاید زنده نماند.پدر ویکتور "ژنرال هوگو

 

مادرش "سوفی تره بوشه" بود زنی محتاط و مصمّم.

 

ویکتور خیلی زود متوجه جدایی پر و مادرش شد ،گاهی مجبور بود به دنبال

 

 پدرش به مارس ، جزیره ی الب و ناپل برود و گاهی نزد مادرش در پاریس.

 

ژوزف بنا پارت علاقه ی زیادی به ژنرال هوگو داشت .پس از بالا رفتن از

 

 تخت سلطنت اسپانیا به ژنرال هوگو عنوان"کنت"داد و اور ا حاکم سه استان

 

کرد. بناپارت آرزو داشت ژنرال هوگو به همراه خانواده اش در این کشور

 

 مستقر شوند و مادام هوگو که از زندگی دوباره با همسر سابقش تنفّر داشت

 

 به خاطر آینده ی فرزندانش به ناچار پذیرفت.

 

پس خانواده ی ژنرال هوگو با کالسکه ای مجلّل و به همراه اسکورت به طرف

 

 اسپانیا به راه افتاد ند .کلیسای "بورگوس"،شهر ها و بناهای تاریخی و در آخر

 

مادرید و عظمت "قصر ماسرانو"ویکتور را به خود جذب میکرد.

 

زندگی در مادرید با شرایطی ناگوار برای ویکتور و خانواده اش ادامه یافت

 

 ابتدا ورود به دبیرستان تحت امریّت دو کشیش بد خو که با فرانسویان دشمن

 

 بودند وسپس وقایع سیاسی که وخیم شده بود این عوامل باعث شد مادر ویکتور

 

در سال ۱۸۱۲ قصد بازگشت به فرانسه همراه دو پسرش را بکند .این مسافرت

 

 در اسپانیا ذهن ویکتور را سخت تحت تأ ثیر قرار داده بود.

 

   ویکتور دانش آموزی با هوش و کوشا بود و در خیال و رویا سیر میکرد .

 

بعد از بازگشت به پاریس یک دوست زمان کودکی را پیدا میکند."آدل فوشه"

 

که یک سال از ویکتور کوچک تر بود.آدل دارای خصوصیّتی بود که میتوان

 

 ان را پاکدامنی نامید .ویکتورآدل را دوست داشت.

 

نامه های پنهانی که ویکتور به آدل مینوشت بیانگر تمام خصوصِات هوگو است.

 

این عشق دوران جوانی پدر و مادر فوشه را نگران میکرد و مادام هوگو نیز

 

 برای پسرش دختر  شایسته تری آرزو میکرد. بنابراین بین این دو خانواده یک

 

جدایی اختیای صورت گرفت.با تمام اینها نوشتن نامه ها ادامه یافت.

 

تا این که بالاخره در سال ۱۸۱۲ ویکتور و آدل اجازه یافتند که نامزد شوند جشن

 

 ازدواج نیز یک سال بعد در حالیکه ویکتور ۲۰ ساله و آدل ۱۹ ساله بود انجام

 

 گرفت.امّا در این جشن "اوژن"برادر ویکتور که به طور پنهانی عاشق"آدل" بود

 

 

 شروع کرد به حرف های نامربوط که مجبور شدند او را بیرون کنند اوژن دچار

 

 جنون شد و هیچگاه سلامتش را باز نیافت.آدل پنج زایمان انجام داد که نوزاد

 

 اوّلش زنده نماند. ویکتور برای ارتقاء سطح مالی خانواده اش در سال 

 

۸۲۵ در مراسم تقدیس "شارل دهم" قصیده ای مناسب حال سرود و

 

دو هزار فرانک دریافت کرد .

 

سرودن این قصیده باعث شد پدرش که مدّت ها بود هیچ فعالیّتی نداشت به سمت

 

 معاونت ژنرال منصوب شود.

 

چهار دیوان شعر ویکتور که بین سال های ۱۸۳۰ تا ۱۸۴۰  انتشار یافت یعنی:

 

"برگ های پاییزی"،"نغمه های شفق"،"صداهای درون"و"پرتو ها و سایه ها" ،

 

از خاطرات ،آرزو هاو جراحاتش ساخته شد.

 

او شدیداَ مایل بود که نقشی فعّال داشته باشد و در دولت سهیم باشد.او با دو

 

 پسرش روزنامه ی "حادثه"را به طرفداری از بنا پارت تأسیس کرد تا به

 

مقام وزارت برسد

 

امّا به قول خودش بنا پارت از پشت به او خنجر زد و هوگو مجبور شد تبعید

 

 ۲۰ ساله را بپذیرد.او در سال ۱۸۶۶ رمان" رنجبران دریا" را منتشر کرد .

 

در سال ۱۸۶۸ همسرش از دنیا رفت.آدل در"ویلکیه"نزدیک دخترش

 

 "لئوپودرین" به خاک سپرده شد.

 

        هنگام بحران کمون هوگو مرگ پسرش را که در اثر سکته در گذشته بود

 

          بهانه کرد  تا از بحران های سیاسی آن دوران و شورش ها دور بماند.

 

وصیت ویکتور چنین است:

 

"من ۵۰۰۰۰ هزار فرانک به فقرا میدهم میل دارم جسد من با نعش کش آنان به

 

قبرستان منتقل شود خطابه ی هیچ کلیسایی را نمیپذیرم و از تمام مردم التماس

 

 دعا دارم.من به خدا ایمان دارم."

 

ویکتور پس از عذابی چند روزه  دار فانی را وداع گفت.امّا قبل از تشییع جنازه

 

مجلس شبانه ی باشکوهی بر گذار کردند و جمعیّت زیادی از مردم در این جشن

 

حضور داشتند.وفردای آنروز نعش کش به طرف پانتئون –خوابگاه ابدی-ویکتور

 

حرکت میکند.

 

 

 

 

|

 


ياد بگذشته به دل ماند و دريغ

نيست ياری که مرا ياد کند

ديده ام خيره به ره ماند و نداد

نامه ای تا دل من شاد کند

خود ندانم چه خطايی کردم

که زمن رشته ی الفت بگسست

در دلش جايی اگر بود مرا

پس چرا ديده ز ديدارم بست

هر کجا مينگرم باز هم اوست

که به چشمان ترم خيره شده

درد عشقست که با حسرت و سوز

بر دل پر شررم چيره شده

گفتم از ديده چو دورش سازم

بي گمان زودتر از دل برود

مرگ بايد که مرا دريابد

ورنه دردی ست که مشکل برود

تا لب بر لب من می لغزد

مي کشم آه که کاش اين او بود

کاش اين لب که مرا می بوسد

لب سوزنده ی آن بدخو بود

مي کشندم چو در آغوش به مهر

پرسم از خود که چه شد آغوشش

چه شد آن آتش سوزنده که بود

شعله ور در نفس خا موشش

شعر گفتم که ز دل بردارم

بار سنگين غم عشقش را

شعر خود جلوه يی از رويش شد

با که گويم ستم عشقش را

مادر اين شانه ز مويم بردار

سرمه را پاک کن از چشمانم

بکن اين پيرهنم را از تن

زندگی نيست به جز زندانم

تا دو چشمش له رخم حيران نيست

به چه کارآيدم اين زيبایی

بشکن اين آينه را ای مادر

حاصلم چيست ز خود آرايی

در ببنديد و بگوييد که من

جز از او از همه کس بگسستم

کس اگر گفت چرا؟ باکم نيست

فاش گوييد که عاشق هستم

قاصدی آمد اگر از ره دور

زود پرسيد که پيغام از کيست

گر ازاو نيست بگوييد آن زن

دير گاهی ست در اين منزل نيست

**********************************

|

 

 

                                

                                                 

 

 

 هر روز از خوبی سه نفر تعریف کن

 درسپاس گفتن کوتاهی نکن

از عبارت خواهشمندم بسیار استفاده کن

زادروز دیگران را به خاطر بسپار

 برای پذیرایی به پیشخدمتها پاداش بیشتری بده

 دست دیگران را به گرمی و محکم بفشار

 به چشم مردم نگاه کن

حداقل یکبار در سال پیش ازطلوع خورشید برخیز و

پدیدار شدن روز را تماشا کن

 نواختن یک ساز را یاد بگیر

 از نقره خوب استفاده کن

 حداقل طرز تهیه یک غذا را یاد بگیر و در پختن آن

بهترین باش

 

هر بهار گل بکار 

 

کتابهای ارزشمند را خریداری کن حتی اگر فرصت خواندن آنها را نداشته باشی

 سیستم صوتی خیلی خوبی برای خودت داشته باش

در دورود  گفتن  نخستین باش

 بیش از درآمدت خرج نکن

اتومبیل ارزان قیمت سوار شو اما بهترین خانه ممکن را بخر

 نسبت به خود و دیگران بخشاینده باش

 همیشه سه لطیفه مودبانه در ذهن داشته باش

 کفشهای تمیز و واکس زده به پا کن

 دندانهایت را با نخ دندان تمیز کن

هنگامی که احساس کردی  شایسته پاداش هستی آن را درخواست کن

از کودکانی که در جلوی منازل خود چیزی می فروشند خرید کن

 چنانچه ناچار به ستیزشدی نخست بزن و محکم بزن

 هر چیزی را که به امانت می گیری به صاحب آن بازگردان

 در هر کلاسی که می توانی آموزش ده

 در هر کلاسی که می توانی دانش آموزی کن

 هیچگاه خانه بدون سیستم گرمایی نخر

 همانگونه که دوست داری با تو رفتار شود با دیگران رفتار کن

بیاموز موسیقی های بزرگان را تشخیص دهی

 هر سال در زادروزت یک درخت بکار

 

 دوستان تازه پیدا کن وهمینطور دوستان

 پیشین را گرامی بدار

  

راز نگهدار باش 

 

 
  
 
HydroForum® Group
 
                                                                                            
 
 

 

|

 

سفید پوست عزیز!اجازه بده چیزی به تو بگویم:

_من وقتی متولد می شوم سیاهم وقتی بزرگ می شوم سیاهم

وقتی زیر آفتاب می روم سیاهم وقتی سردم می شود سیاهم

وقتی می ترسم سیاهم وقتی مریض می شوم سیاهم

و وقتی می میرم هنوز هم سیاهم.

اما شما سفید پوستان...

_وقتی متولد می شوید صورتی هستید وقتی بزرگ می شوید سفیدید

وقتی زیر آفتاب می روید قرمزید وقتی سردتان می شود آبی می شوید

وقتی می ترسید زرد می شوید وقتی مریض می شوید سبزید

وقتی هم که می میرید خاکستری می شوید.

حالا لطفا به من بگویید که چرا بمن می گویید رنگی؟!!!

 

|

 

پروردگارا!
 

 

 

   به من آرامش ده

 

     تا بپذيرم آنچه را نمی توانم تغيير دهم

 

دليری ده

 

  تا تغيير دهم  آنچه را كه می توانم تغيير دهم

 

بينش ده

 

تا تفاوت بين اين دو را بدانم

 

فهم ده

 

تا متوقع نباشم دنيا و مردم آن

     

  مطابق ميل من رفتار كنند .

 

  

 

 

|

 

|


:

Photobucket
Shiro Khorshid