حكايتی از زبان مسيح نقل می كنند كه بسيار شنيدنی است.
می گويند او اين حكايت را بسيار دوست داشت و در موقعيت های
مختلف آن را بيان ميكرد. حكايت اين است :
مردی بود بسيار متمكن و پولدار روزی به كارگرانی برای كار
در باغش نياز داشت. بنابراين ، پيشكارش را به ميدان شهر
فرستاد تا كارگرانی را برای كاراجير كند.
پيشكار رفت و همه ی كارگران موجود در ميدان شهر را
اجير كرد و آورد و آن ها در باغ به كار مشغول شدند.
كارگرانی كه آن روز در ميدان نبودند ،اين موضوع را شنيدند
و آنها نيز آمدند. روز بعد و روزهای بعد نيز تعدادی ديگر
به جمع كارگران اضافه شدند. گر چه اين كارگران تازه ،
غروب بود كه رسيدند ، اما مرد ثروتمند آنها را نيز استخدام كرد.
شبانگاه ، هنگامی كه خورشيد فرو نشسته بود ، او همه ی
كارگران را گردآورد و به همه ی آنها دستمزدی يكسان داد.
بديهی ست آنانی كه از صبح به كار مشغول بودند ،
آزرده شدند و گفتند :
(( اين بی انصافی است. چه می كنيد ، آقا ؟
ما از صبح كار كرده ايم و اينان غروب رسيدند و بيش از
دو ساعت نيست كه كار كرده اند. بعضی ها هم كه چند دقيقه
پيش به ما ملحق شدند. آن ها كه اصلاً كاری نكرده اند)).
مرد ثروتمند خنديد و گفت : (( به ديگران كاری نداشته باشيد.
آيا آنچه كه به خود شما داده ام كم بوده است ؟ ))
كارگران يكصدا گفتند : (( نه ، آنچه كه شما به ما پرداخته ايد ،
بيش تر از دستمزد معمولی ما نيز بوده است. با وجود اين ،
انصاف نيست كه اينانی كه دير رسيدند و كاری نكردند ،
همان دستمزدی را بگيرند كه ما گرفته ايم )).
مرد دارا گفت : (( من به آنها داده ام زيرا بسيار دارم.
من اگر چند برابر اين نيز بپردازم ، چيزی از دارائی من كم
نمی شود. من از استغنای خويش می بخشم. شما نگران اين
موضوع نباشيد. شما بيش از توقع تان مزد گرفته ايد
پس مقايسه نكنيد.من در ازای كارشان نيست كه به آنها
دستمزد می دهم ، بلكه می دهم چون برای دادن و بخشيدن ،
بسيار دارم. من از سر بی نيازی ست كه می بخشم)).
مسيح گفت : (( بعضی ها برای رسيدن به خدا سخت می كوشند.
بعضی ها درست دم غروب از راه می رسند. بعضی ها هم وقتی
كار تمام شده است ، پيدايشان می شود. اما همه به يكسان زير
چتر لطف و مرحمت الهی قرار می گيرند)).
شما نميدانيد كه خدا استحقاق بنده را نمی نگرد ، بلكه دارائی
خويش را می نگرد. او به غنای خود نگاه می كند ، نه به كار ما.
از غنای ذات الهی ، جز بهشت نمی شكفد. بايد هم اينگونه باشد.
بهشت ، پیدایش بی نيازی و دارایی خداوند است.
